Παρασκευή, 1 Μαΐου 2020

Ουτε βήμα παραπέρα... (Απρίλιος 2020)

Καλησπέρα... Έτσι όπως φτάνει το βράδυ, πλησιάζει σιγά σιγά και το τέλος της "Πρώτης του μηνός". Τι μήνας κι αυτός... Και που να δεις και τον επόμενο... 
Τον μήνα που πέρασε ασχολήθηκα μόνο με το ραδιόφωνο. Όχι όσο θα έπρεπε όμως... Όπως είχα πει και στην αρχή της καραντίνας δεν είναι τόσο απλό το να μείνεις μέσα στο σπίτι. Λύθηκε ένα από τα τρία βασικά προβλήματα. Μένει να λυθούν και τα άλλα δυο. Τώρα που θα ξαναβγούμε έξω θα δρομολογηθούν κι αυτά...
Λοιπόν, ψάχνοντας πριν από λίγο, βρήκα που ήμουν, σαν χθες, πριν από δύο χρόνια! Για δείτε το video...

Μικρές  περιπλανήσεις (Live)
Θεσσαλονίκη - Ρελεντάντο - 30/04/2018

Θυμήθηκα και ένα ανέκδοτο που μου είπε ο Σώτος ο μάγειρας (ήταν  ο κιθαρίστας), έναν χειμώνα από τους δύσκολους, την εποχή που παίζαμε στην ίδια ταβέρνα μέχρι να τελειώσει η χρονιά...

Ήταν δυο φίλοι μουσικοί που παίζανε μαζί σε ταβερνάκια ρεμπέτικα. Κάποια στιγμή γνωρίζουν δυο κοπέλες που ήταν και αδερφές. Άρχισαν να βγαίνουν οι τέσσερις τους και τελικά τα έφτιαξε ο μπουζουξής με την μία και ο κιθαρίστας με την άλλη. Μετά από λίγους μήνες αποφασιζόσουν να γνωρίσουν τους γονείς των κοριτσιών... Έτσι μια Κυριακή μεσημέρι τους καλούν τα κορίτσια για φαγητό στο σπίτι τους... Τα κορίτσια με τη μαμά στην κουζίνα και ο μπαμπάς με τους πιθανούς γαμπρούς στο σαλόνι:
Πατέρας: ...και τι δουλεία είπαμε πως κάνετε παιδιά;
Κιθαρίστας: Είμαστε μουσικοί...
Μπουζουξής: Παίζουμε ρεμπέτικα σε ταβερνάκια...
Πατέρας: (με δυνατή φωνή γυρνώντας προς την κουζίνα) Γυναίκα, βαλ' τα παιδιά να φάνε και να φύγουνε.

Δυστυχώς αυτή ήταν και θα είναι η αντιμετώπιση στους μουσικούς. Όχι για όλους τους μουσικούς, μόνο για τους άγνωστους. Για τους επώνυμους είναι αλλιώς... Και ποτέ οι "επώνυμοι" δεν βοήθησαν τους "ανώνυμους". Γι αυτό μου γυρνάει το μυαλό όταν βλέπω κάτι "βαριά" ονόματα, τις τελευταίες μέρες να "συμπάσχουν" για τους συναδέλφους τους. 
Να, σκέφτομαι και τον Μήτσο τον ηχολήπτη... Όλο το καλοκαίρι δεν θα γίνουν συναυλίες... Ποιος από δαύτους θα τον σκεφτεί τον Μήτσο... Ποιος από δαύτους θα σκεφτεί τον Γιώργο τον μπουζουξή που δεν θα ξανανοίξει την ταβέρνα του για τους επόμενους μήνες... Ποιος θα σκεφτεί τον Αποστόλη και τη Νατάσα που τα καλοκαίρια είχαν ένα μεροκάματο την εβδομάδα σε ξενοδοχείο στη Χαλκιδική...
Να μας αφιερώσω λοιπόν ένα τραγούδι...

Ούτε βήμα παραπέρα, δεν θα κάνουμε παιδιά
στάσιμη η κάθε μέρα, σαν της λίμνης τα νερά

 
Υ.Γ.
...παραλίγο να το ξεχάσω. Καλό μήνα...

Το "Περάστε την πρώτη του μηνός" είναι η πρώτη ανάρτηση κάθε μήνα!
Περιλαμβάνει μια ανασκόπηση και τα στατιστικά του μήνα που πέρασε!
Εδώ σ' αυτήν την ανάρτηση μπορεί όποιος θέλει:
- Ν-α κάνει ένα γενικό σχόλιο για τη σελίδα!
- Να εκφράσει μια απορία!
- Να κάνει μια ερώτηση!
- Να ανοίξει κάποιο θέμα για συζήτηση!
- Να πει μια απλή (αλλά τόσο σημαντική) καλημέρα!
...κάτι σαν ένα βήμα δημόσιου διαλόγου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου