Ρίχνει η μοίρα το μαντήλι, για τον πηγαιμό
και μαραίνονται τα φύλλα, που 'χει στο λαιμό!
Στης καρδιάς τα πρωτοβρόχια, στύβει ο καημός
και στης σκοτεινιάς την πόρτα, τρίζει ο ερχομός!
Σ' άλλο τόπο αγρυπνάει, κι είναι μοναχός
και στη σκέψη του σκορπάει, θλίψη ο λυτρωμός!

.jpg)