Επαναπαύσου... Η επανάσταση έρχεται... (Τραγούδι) [Θεόφιλος Ματθαίου]

Κείμενο: Θεόφιλος Ματθαίου

Η Επανάσταση έρχεται...

έγραφε ο απέναντι τοίχος από το σπίτι μου στα Εξάρχεια κάπου εκεί στο μακρινό 2005, όπου ζούσα ως φοιτητής στην Κοινωνιολογία της σύγχρονης Ελλάδας και μου έδωσε την αφορμή να γράψω ένα τραγούδι για όλα όσα φαίνονταν από τότε μετά την Ολυμπιάδα και τα ζήσαμε τελικά στο πετσί μας με μεγάλο κόστος. Το τραγούδι έμεινε στο συρτάρι για 20 χρόνια. Περίμενε μάλλον να συμπληρωθούν μερικοί τελευταίοι στίχοι μετά το έγκλημα των Τεμπών. Αυτό το τρένο το είχα πάρει κι εγώ αμέτρητες φορές. Όντας γιος μηχανοδηγού γνώριζα όλες αυτές τις παθογένειες από πολύ παλιά, τα τέλη του '90.

Ηχογραφήθηκε φέτος το 2025.

Επαναπαύσου
(Η επανάσταση έρχεται...)

Στίχοι - μουσική: Θεόφιλος Ματθαίου

Υ.Γ.

Η πρώτη επανάσταση που οφείλουμε να κάνουμε είναι κατά του ραγιά μέσα μας και βέβαια του κακού που κουβαλάμε μες στην ψυχή μας. Μια πνευματική αφύπνιση! Από εκεί και πέρα υπάρχουν τα διαρκή αιτήματα για Εθνική Ανεξαρτησία-Λαϊκή Κυριαρχία-Κοινωνική Δικαιοσύνη και διώξιμο της μαφίας που μας κυβερνά. Ο πολιτικός χρόνος τρέχει ραγδαία και θέλει ετοιμότητα.

Διαβάστε και του στίχους του τραγουδιού...

Κι όταν την αυγή μαχμούρης... (Δεκέμβριος 2025)

Καλησπέρα και καλή χρονιά. Με το σημερινό προστέθηκαν άλλα δώδεκα "Περάστε την πρώτη του μηνός" Φτάσαμε τα 162... Έχω σταματήσει εδώ και λίγο καιρό να λέω σε εσάς τι θα κάνω τον επόμενο μήνα και μετά να αθετώ τις "υποσχέσεις μου"... Λέω μόνο σε μένα τι θα κάνω και μετά διαμαρτύρομαι στον εαυτό μου για δεν τηρώ τις υποσχέσεις μου...

Πιο καλή η μοναξιά που τραγουδούσε κι ο Πάριος... Όχι, όχι δεν θα σας βάλω Πάριο να ακούσετε. Από τον Μανώλη Χιώτη του προηγούμενου μήνα θα πάμε στον Βασίλη Τσιτσάνη. Με τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη... Για όσους τριγυρίζουν μόνοι τους τα βράδια...

Πόσες φορές τους έχεις ψηφίσει...;;;

Αν σε ρωτούσα πόσες φορές έχεις ψηφίσει

Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Σύριζα...
Και πόσες φορές θα τους ξαναψηφίσεις...

Ξέρω τι θα απαντούσες...

Αυτά που λες εγώ τ΄ ακούω βερεσέ... (Νοέμβριος 2025)

Καλησπέρα σε όλους, εντός και εκτός Ελλάδας. Και καλό μήνα. Ακούγοντας το πρωί στις ειδήσεις για τις κινητοποιήσεις των αγροτών ένα στίχος μου ήρθε στο μυαλό... Δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή το ίδιο έργο το έχουμε δει πολλές φορές με αποτέλεσμα πάντα το ίδιο...

Φυσικά οι σκέψεις αυτές δεν έχουν σχέση με τους αγρότες, τους κανονικούς που δουλεύουν στα χωράφια, αλλά με τους συνδικαληστές, που δεν ξέρουν τι χρώμα έχει το χώμα και είναι πάντα οι ίδιοι... Μπλε, πράσινοι, κόκκινοι κλπ. Το τραγούδι είναι από το μακρινό 1946...

Του Υπερταμείου... (Οκτώβριος 2025)

Καλησπέρα και καλό μήνα. Άλλος ένας μήνας πέρασε χωρίς κάτι συνταρακτικό εδώ μέσα. Ούτε έξω στον κόσμο έγινε κάτι... Φυσικά αυτό είναι υποκειμένικο για τον καθένα από μας. Κάποιοι μπορεί να είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι με την πορεία της χώρας και γενικότερα της ανθρωπότητας...

 

Καλά, καλά μη φωνάζεις, θα σταματήσω να λέω μαλακίες... Πρέπει όμως να ετοιμαζόμαστε κι εμείς γιατί θα ξαναέρθουν εκλογές και είμαστε επιρρεπείς στο λάθος...  Θα μου πεις, πόσες φορές μπορεί να κάνει κάποιός το ίδιο λάθος... Δεν ξέρω θα δούμε... Σήμερα άκουσα κάπου τη λέξη "Υπερταμείο" και το θυμήθηκα... Μαζί με το υπερταμείο θυμήθηκα και ένα τραγούδι που έγραψα για εκείνη την κυβέρνηση... Αυτό που δεν θυμόμουν ήταν ο τρόπος που τελειώνει το τραγούδι... Ακούστε το ολόκληρο...

Μόλις βρήκες εξουσία

και πολλά λεφτά, ρε μασκαρά

ξέχασες και τους αγώνες

και την εργατιά...

Ο μασκαράς

Στίχοι  μουσική: Νίκος Μάρκου