Χθες ήταν αλήθεια, σήμερα είναι ψέμα
αύριο ίσως να ΄ναι και τα δυο
ξέρω τόσα λίγα, κι απ' αυτά που ξέρω
ένα μόνο σίγουρα μπορώ!
Έμαθα να κάνω ένα όνειρο τη μέρα
κι έτσι τη ζωή μου να περνώ!
Περνούσαμε τυχαία μπροστά απ' το μαγαζί μ' έναν φίλο. Κοιτάζοντας μέσα, είδαμε ζωγραφισμένο στον τοίχο τον Τσιτσάνη! Κανείς μας δεν είπε τίποτα, απλώς μπήκαμε μέσα. Εκείνη την εποχή το μόνο που κάναμε ήταν να τριγυρνάμε από ταβέρνα σε ταβέρνα ψάχνοντας να ακούσουμε ρεμπέτικα και να πίνουμε και "λίγη" ρετσίνα! Στο πάλκο, ο κιθαρίστας γύρω στα 65 κι ο μπουζουκτσής, παππούς, ίσως κοντά στα 80. Στο τέλος της βραδιάς μάθαμε και τ' όνομα του. Μάρκο τον λέγανε...!!! Αφού τελείωσε το παίξιμο ο Μάρκος, ήρθε και μας μίλησε. Μας είπε το παράπονο του. Του πήγανε κάποιοι πιτσιρικάδες για παραγγελιά, μια σελίδα γεμάτη τίτλους τραγουδιών: