Ηράκλειο, Κρήτη, Αμέθυστος, Χειμώνας γύρω στο 2000. Παίζαμε στο μαγαζί με τον Σωτήρη στην κιθάρα. Καθημερινή χωρίς ιδιαίτερο κόσμο... παράξενο για τα δεδομένα. Σκάει μύτη μια παρέα τεσσάρων ατόμων. Μεσήλικες. Κάθονται στο δεξί διαγώνιο όπως βλέπω τραπέζι. Αφού τρώνε, έχουν μπει άλλα δυο ζευγάρια. Ξεκινάμε τη βραδιά. Το πρόγραμμα, όπως πάντα! Βαριεστημένα το πρώτο πρόγραμμα για εμένα (απεχθάνομαι την επανάληψη).
Ξαφνικά (πολύ γρήγορα για καθημερινή βραδιά), κάποιος πετάγεται στη σιωπή και λέει μάγκικα:
