Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Τα παιδιά δεν λένε τα κάλαντα στους δρόμους...

Και... τι έγινε τώρα που τα παιδιά δε λένε τα κάλαντα στους δρόμους; Έγινε η κοινωνία μας καλύτερη; Γίναμε καλύτεροι άνθρωποι; Έχουμε υγεία; Έχουμε παιδεία; Μήπως οι πολιτικάντηδες δεν συνεχίζουν να κλέβουν όπως πριν; Μήπως οι Ευρωπαίοι δεν το ξέρουν; (ΠΑΝΤΑ το ήξεραν)! Α, και που 'σαι, μην το πεις πουθενά, αλλά ΟΛΟΙ κλέβουν. Από τον μικρότερο προεδρίσκο ενός πολύ μικρού συνδικαλιστικού φορέα μέχρι και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας! 
Τι; Υπερβάλλω;
Θα μπορούσες να μου πεις:
"Ε, όχι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας"
Γιατί; Δεν έκανε τον υπουργό αυτός; Δεν ήταν βουλευτής; Δεν ήταν συνδικαλιστής;

Ωραία τα καταφέραμε! Τα παιδιά πλέον δε λένε τα κάλαντα στους δρόμους, στα σπίτια, στα μαγαζιά, στα λεωφορεία...

Θυμάμαι μια χρονιά, στα κάλαντα των φώτων, είχα βρει κατά τύχη τον Γιώργο. Με τον Γιώργο είχαμε γεννηθεί την ίδια μέρα και τα σπίτια μας ήταν δίπλα δίπλα, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια μέναμε σε διαφορετικές γειτονιές. Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε να λέμε μαζί τα κάλαντα. Συνήθως στα φώτα σταματούσαν τα παιδιά νωρίς να λένε τα κάλαντα. Με τον Γιώργο τα είπαμε μέχρι αργά το μεσημέρι... Δώσαμε υπόσχεση τον επόμενο χρόνο να πούμε μαζί όλα τα κάλαντα. Και Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά και φώτα...

Σήμερα είναι παραμονή Χριστουγέννων. Επιστρέφω στο σπίτι από την δουλειά. Στο δρόμο σε κάθε γωνιά υπάρχει κι από μια ψησταριά! Νομίζω ότι είναι καλό αυτό. Να το βλέπουν τα τομάρια (Έλληνες και ξένοι) που μας φτάσανε εδώ και να απορούν: "Καλά, τόσα τους κάναμε, τόσα τους πήραμε κι αυτοί μπορούν ακόμα να γιορτάζουν, να γλεντούν;" ...και δε θα σταθώ στην εύκολη ατάκα που λένε οι περισσότεροι: "Έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν". Πιστεύω ότι δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράματα! Αντιθέτως, είναι κάπως αλλιώς...

Ίσως κι αυτές οι ψησταριές σε κάθε γωνιά να είναι ένας τρόπος αντίστασης! Σαν να τους φτύνεις κατάμουτρα και να τους λες: "Ρε δε θα μας διαλύσετε, δε θα μας εξαφανίσετε!"

Ωραία τα καταφέρνουμε!
Αλλά σήμερα είναι παραμονή Χριστουγέννων και...
τα παιδιά δε λένε τα κάλαντα στους δρόμους...

Νίκος Μάρκου, Θεσσαλονίκη, 24-12-2013

2 σχόλια:

  1. Νικόλα ας μη βγάλω χολή από μέσα μου με δαύτους τους προσκυνημένους(αν και φόρτωσα που το διάβασα!)!Έχεις πάντως απόλυτο δίκιο φίλε μου σ' όσα λες!Κι αύριο η τσίκνα θα γίνει αιθαλομίχλη!
    Χαρούμενα κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα να περάσεις με υγεία πάνω απ' όλα και πολύ αγάπη στην ψυχή!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να μη βγάλεις χολή Νικό, ούτε άγχος χρειάζεται...
    Ζούμε σε μια περίεργη κατάσταση, κανείς δεν ξέρει που θα βγεί...
    ...και ήμαστε μόνοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή