...και έτσι τα τραγούδια βρίσκουν τον δρόμο τους! Ταξιδεύουν μέσω
του διαδικτύου και φτάνουν σ' αυτούς για τους οποίους "προορίζονται",
στους ακροατές!!!
Ένα καινούριο τραγούδι... Μια διασκευή του Πάνου Κατσιμίχα... Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο, απλά απολαύστε αυτόν τον υπέροχο τραγουδοποιό...
Καλημέρα και καλό μήνα! Τα ψέματα τελείωσαν... Θα ξαναβγεί ο ίδιος... Ετοίμασαν τα κόμματα που χρειαζόντουσαν για να ξαναβγούν... Αν θέλεις να σου λέω ψέματα, δεν μπορώ να το κάνω...
Ούτε για τα τραγούδια σας λέω ψέματα τόσα χρόνια. Τον μήνα που πέρασε, όπως και τους τελευταίους αρκετούς, δεν έχω γράψει τίποτα... Σκέψου, ούτε για τα δικά μου παιξίματα δεν έχω γράψει... Έγινε όμως το Live με πολλά δικά μού γνωστά και πολλά ακυκλοφόρητα... Έπαιξα τραγούδια του Μπλάκυ και φυσικά του Γιώργου Μιχαήλ...
Τώρα, για σήμερα θα ξαναβάλω ένα δικό μου τραγούδι... Γράφτηκε και ηχογραφήθηκε του 2018... Θυμάται άραγε κανείς ποιος ήταν πρωθυπουργός τότε; Φυσικά θα παραδεχθώ ότι το τραγούδι απέτυχε, διότι ο ίδιος κατεβαίνει στις εκλογές... Με νέο κόμμα αλλά τις ίδιες απόψεις και σχεδόν τα ίδια πρόσωπα...
Καλημέρα και καλό μήνα! Σταθεροποιήθηκε και η βενζίνη σε μεγάλες τιμές... Εμείς φυσικά προσαρμοστήκαμε και το συνηθίσαμε αυτό όπως και τόσα άλλα.. Περιμένουμε και το κόμμα Τσίπρα τώρα για να στηρίξουμε τον Μητσοτάκη...
Έχω μια διαχρονική απορία... Γιατί πηγαίνουν κάποιοι σε ένα μαγαζί με ζωντανή μουσική και μιλάνε σαν να μην υπάρχει αύριο... Σαν μουσικός το αντιμετωπίζω πιο εύκολα, γιατί θεωρώ ότι πρέπει κι εγώ από την πλευρά μου να προσπαθήσω να τους κάνω να ακούσουν. Σαν πελάτης όμως, όταν πάω να ακούσω μουσική και από κάτω κάνουν φασαρία, μου γυρίζει το μυαλό... Παλιότερα ήμουν πιο ψύχραιμος. Τον τελευταίο καιρό μου είναι πιο δύσκολο να το αντιμετωπίσω... Κοιτάω κάποιες παρέες και σκέφτομαι: Εγώ ούτε για κατούρημα δεν πάω στη μέση του τραγουδιού...
Καλό μήνα λέμε μπας και το πιστέψουμε... Κι αν μας αντέξει το σχοινί θα φανεί στο... βενζινάδικο. Αλλά μη φοβάστε θα πάρουμε και κουπόνι εκτός από την αύξηση του μισθού... Όνειρο ζω μην με ξυπνάτε...
Έκανα το λάθος πριν λίγες μέρες και κοίταξα για λίγο σε ένα δελτίο ειδήσεων... Είδα τον Παπανδρέου και τον Βενιζέλο να μιλάνε... Μάλλον κάποιο συνέδριο θα είχε το πασοκ... Λες τελικά τον Μητσοτάκη να μην τον ρίξει ένας Καραμανλής αλλά ένας Παπανδρέου...; Τώρα εγώ τι τραγούδι να σας βάλω να ακούσετε...
Καλησπέρα και καλό μήνα! Εδώ στη γωνιά μας ψάχνοντας πάντα για καινούρια τραγούδια... Γιατί τραγούδια θα βγαίνουν, αλλά πρέπει να ψάχνουμε να τα βρούμε μόνοι μας. Βλέπεις η εποχή που τα ακούγαμε στα ραδιόφωνα πέρασε, γιατί απλά δεν υπάρχουν ραδιόφωνα...
Δηλαδή, υπάρχουν, αλλά δύσκολα θα ακουστεί ένας καινούριος τραγουδοποιός. Δύσκολα αλλάζουν οι λίστες στα "μεγάλα" ραδιόφωνα. Ας μην πω καλύτερα για τους τιμοκαταλόγους... Και επειδή αυτά που μας αρέσουν εδώ μέσα τα ξανακούμε, θυμήθηκα ένα από τα αγαπημένα μου...
έγραφε ο απέναντι τοίχος από το σπίτι μου στα Εξάρχεια κάπου εκεί στο μακρινό 2005, όπου ζούσα ως φοιτητής στην Κοινωνιολογία της σύγχρονης Ελλάδας και μου έδωσε την αφορμή να γράψω ένα τραγούδι για όλα όσα φαίνονταν από τότε μετά την Ολυμπιάδα και τα ζήσαμε τελικά στο πετσί μας με μεγάλο κόστος. Το τραγούδι έμεινε στο συρτάρι για 20 χρόνια. Περίμενε μάλλον να συμπληρωθούν μερικοί τελευταίοι στίχοι μετά το έγκλημα των Τεμπών. Αυτό το τρένο το είχα πάρει κι εγώ αμέτρητες φορές. Όντας γιος μηχανοδηγού γνώριζα όλες αυτές τις παθογένειες από πολύ παλιά, τα τέλη του '90.
Ηχογραφήθηκε φέτος το 2025.
Επαναπαύσου (Η επανάσταση έρχεται...)
Στίχοι - μουσική: Θεόφιλος Ματθαίου
Υ.Γ.
Η πρώτη επανάσταση που οφείλουμε να κάνουμε είναι κατά του ραγιά μέσα μας και βέβαια του κακού που κουβαλάμε μες στην ψυχή μας. Μια πνευματική αφύπνιση! Από εκεί και πέρα υπάρχουν τα διαρκή αιτήματα για Εθνική Ανεξαρτησία-Λαϊκή Κυριαρχία-Κοινωνική Δικαιοσύνη και διώξιμο της μαφίας που μας κυβερνά. Ο πολιτικός χρόνος τρέχει ραγδαία και θέλει ετοιμότητα.
Καλησπέρα και καλή χρονιά. Με το σημερινό προστέθηκαν άλλα δώδεκα "Περάστε την πρώτη του μηνός" Φτάσαμε τα 162... Έχω σταματήσει εδώ και λίγο καιρό να λέω σε εσάς τι θα κάνω τον επόμενο μήνα και μετά να αθετώ τις "υποσχέσεις μου"... Λέω μόνο σε μένα τι θα κάνω και μετά διαμαρτύρομαι στον εαυτό μου για δεν τηρώ τις υποσχέσεις μου...
Πιο καλή η μοναξιά που τραγουδούσε κι ο Πάριος... Όχι, όχι δεν θα σας βάλω Πάριο να ακούσετε. Από τον Μανώλη Χιώτη του προηγούμενου μήνα θα πάμε στον Βασίλη Τσιτσάνη. Με τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη... Για όσους τριγυρίζουν μόνοι τους τα βράδια...