έγραφε ο απέναντι τοίχος από το σπίτι μου στα Εξάρχεια κάπου εκεί στο μακρινό 2005, όπου ζούσα ως φοιτητής στην Κοινωνιολογία της σύγχρονης Ελλάδας και μου έδωσε την αφορμή να γράψω ένα τραγούδι για όλα όσα φαίνονταν από τότε μετά την Ολυμπιάδα και τα ζήσαμε τελικά στο πετσί μας με μεγάλο κόστος. Το τραγούδι έμεινε στο συρτάρι για 20 χρόνια. Περίμενε μάλλον να συμπληρωθούν μερικοί τελευταίοι στίχοι μετά το έγκλημα των Τεμπών. Αυτό το τρένο το είχα πάρει κι εγώ αμέτρητες φορές. Όντας γιος μηχανοδηγού γνώριζα όλες αυτές τις παθογένειες από πολύ παλιά, τα τέλη του '90.
Ηχογραφήθηκε φέτος το 2025.
Επαναπαύσου (Η επανάσταση έρχεται...)
Στίχοι - μουσική: Θεόφιλος Ματθαίου
Υ.Γ.
Η πρώτη επανάσταση που οφείλουμε να κάνουμε είναι κατά του ραγιά μέσα μας και βέβαια του κακού που κουβαλάμε μες στην ψυχή μας. Μια πνευματική αφύπνιση! Από εκεί και πέρα υπάρχουν τα διαρκή αιτήματα για Εθνική Ανεξαρτησία-Λαϊκή Κυριαρχία-Κοινωνική Δικαιοσύνη και διώξιμο της μαφίας που μας κυβερνά. Ο πολιτικός χρόνος τρέχει ραγδαία και θέλει ετοιμότητα.
Καλησπέρα και καλή χρονιά. Με το σημερινό προστέθηκαν άλλα δώδεκα "Περάστε την πρώτη του μηνός" Φτάσαμε τα 162... Έχω σταματήσει εδώ και λίγο καιρό να λέω σε εσάς τι θα κάνω τον επόμενο μήνα και μετά να αθετώ τις "υποσχέσεις μου"... Λέω μόνο σε μένα τι θα κάνω και μετά διαμαρτύρομαι στον εαυτό μου για δεν τηρώ τις υποσχέσεις μου...
Πιο καλή η μοναξιά που τραγουδούσε κι ο Πάριος... Όχι, όχι δεν θα σας βάλω Πάριο να ακούσετε. Από τον Μανώλη Χιώτη του προηγούμενου μήνα θα πάμε στον Βασίλη Τσιτσάνη. Με τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη... Για όσους τριγυρίζουν μόνοι τους τα βράδια...
.jpg)